Religia jest dla mądrych. A jak ktoś jest głupi i jak chce być głupi, nie powinien do tego używać religii,
nie powinien religią swojej głupoty zasłaniać.
ks. Józef Tischner

RELIGIA ▪ RELIGIJNOŚĆ ▪ DUCHOWOŚĆ

„Religia to przede wszystkim wspólnotowe działania związane z kultem. Jednostka dokonuje społecznie ustalonych aktów rytualnych, a subiektywny sens, jaki im nadaje, ma znaczenie drugoplanowe. Nie wdając się w obrosłą w ogromną literaturę debatę nad definicją religii, nawiązujemy tu wyłącznie do łacińskiej tradycji pojęciowej podjętej przez chrześcijaństwo. Dla Rzymian religio było równoznaczne z poprawnością rytualną, wykonywaniem określonych działań we właściwym czasie i kolejności. Zatem religio odnosiło się przede wszystkim do rytu i kultu, a nie do uczuć i doświadczeń jednostki czy jej »wiary« – i w taki samym znaczeniu termin ten funkcjonował w chrześcijaństwie do końca średniowiecza. Należący do aparatu pojęciowego chrześcijaństwa termin »wiara«, zdyskredytowany już jako narzędzie opisu religii antycznych i niechrześcijańskich, nie oddaje też istoty tradycyjnego chrześcijaństwa (kulturowego czy państwowego). »Wiara« – choć milcząco zakładana i traktowana niemal jako istota chrześcijaństwa (»wiara chrześcijańska«) – stanowi bowiem specyficzną indywidualną dyspozycję, która nie daje się sprowadzić ani do znajomości (czy nawet akceptacji) nauczania Kościołów, ani do deklaracji przynależności do nich”.

Jedną z najgłębszych wewnętrznych bolączek człowieka nowoczesnej epoki jest to,że nie jest on w stanie dłużej trwać przy religiach przekazywanych tradycją kościelną, podczas gdy jego popęd religijny nie słabnie. (G. Simmel)

„… o »nowej duchowości« można mówić wtedy, gdy staje się ona »wiarą dla« jednostki – gdy jest tworzona przez jednostkę dla niej samej, w odpowiedzi na jej własne »duchowe potrzeby«. Materią, z której uszyta jest ta »duchowość na miarę«, jest przede wszystkim »przeżycie« (doświadczenie, emocja, uczucie). Wiąże się to ze »zwrotem ku doświadczeniu«, konstatowanym już przez pierwszych teoretyków nowoczesności; zdaniem Baumana, koncentracja na »przeżyciu« jest główną cechą charakterystyczną płynnej fazy nowoczesności, postulatem kultury indywidualizmu i konsumpcji. Także i pojęcie duchowości wiąże się ze starym toposem »wewnętrznego doświadczenia«, przeciwstawionego »zewnętrznej«, ślepej wierze w dogmaty. Doświadczenie to jest efektem indywidualnej praktyki, lecz jego źródłem mogą być też zasoby tradycyjnej religii – ludzie niekiedy idą do kościoła nie w poszukiwaniu Boga, lecz w poszukiwaniu atmosfery, energii czy uniesień”.

Religia ▪ system wierzeń i praktyk określający relację między różnie pojmowaną sferą sacrum (świętością) i sferą boską a społeczeństwem, grupą lub jednostką; religia jest zbiorem osobistych lub zinstytucjonalizowanych postaw, obrzędów i wierzeń wobec niematerialnej transcendentnej rzeczywistości najczęściej określanej mianem Boga (r. monoteistyczne) lub bogów (r. politeistyczne) oraz związanych z nimi przekonań o pochodzeniu i celu życia człowieka, a także zasad obyczajowych i norm moralnych.

Close Menu

Zamówienie pakietu EXTRA


WYBIERAM PAKIET EXTRA - 900 PLN / ROK


Zamówienie pakietu PREMIUM


WYBIERAM PAKIET PREMIUM - 750 PLN / ROK


Zamówienie pakietu SUPER


WYBIERAM PAKIET SUPER - 600 PLN / ROK


Zamówienie pakietu STANDARD


WYBIERAM PAKIET STANDARD - 450 PLN / ROK


Zamówienie pakietu BASIC


WYBIERAM PAKIET BASIC - 300 PLN / ROK